www.sztuka-architektury.pl       ustaw jako startową       dodaj do ulubionych      

 

szukaj w serwisie:


Prezentacja laureata nagrody Pritzkera w 1999 roku

 
Sir Norman Foster
Norman Foster urodził się na przedmieściach Manchesteru w Anglii w 1935 roku.
Zainteresowanie architekturą wykazywał już w czasie nauki w szkole średniej. Po skończeniu szkoły parał się rożnymi zawodami, służył nawet w Królewskich Siłach Powietrznych. Gdy rozpoczął studia na Uniwersytecie w Manchester, wygrywał, dzięki nadzwyczajnym zdolnościom, wszelkie możliwe konkursy stypendialne. Dzięki temu zdołał ukończyć Uniwersytet w Yale.
Foster projektuje i buduje zarówno biurowce - Tokio, Hongkong, Frankfurt, jak i wieże komunikacyjne - Barcelona. Spod jego ręki wyszedł największy na świecie port lotniczy w Hongkongu, jak i projekt lotniska Stansted w Londynie. Jego globalna aktywność jest zróżnicowana i intensywna; obejmuje meble, biura, salony wystawowe, magazyny, obiekty przemysłowe, a także budynki mieszkalne, wielofunkcyjne apartamentowce, szkoły, mosty, muzea i galerie, uniwersytety, stadiony sportowe, centra kulturowe i biblioteki. Spośród wielu, rozproszonych po całym świecie projektów Fostera do najbardziej znanych należą: największy światowy port lotniczy w Hongkogu, kopuła nowego, niemiecki parlamentu w Berlinie oraz Wielki Dziedziniec Muzeum Brytyjskiego w Londynie.
Jury
Poszukiwanie sztuki i nauki architektury przez Sir Normana Fostera zaowocowało sukcesem jego budowli, z których każda była wyjątkowa. Stworzył nowy typ wysokiego budynku wznosząc najwyższy europejski wieżowiec, który jednocześnie uwzględnia wymogi ekologiczne - budynek Commerzbanku we Frankfurcie. Projektuje wykazując się dużą dbałością o środowisko. Od jego pierwszych projektów było oczywiste, że będzie wykorzystywał najbardziej zaawansowane technologie, odpowiednie dla stworzenia obiektów harmonizujących z otoczeniem, pomysłowo rozwiązujących problemy projektowe.
Jego cele projektowe nie tylko są skoncentrowane na poszukiwaniu piękna i funkcjonalności projektu, dba również o dobre samopoczucie użytkowników budynku. Ten społeczny wymiar jego pracy wyraża się przez dokładanie starań, aby przeobrazić i podnieść jakość życia. We wczesnych latach 70. był pionierem myśli, ze miejsce pracy może się stać otoczeniem przyjaznym dla człowieka.
W ciągu trzydziestu lat Sir Norman stworzył kolekcję budynków i produktów znanych ze swojej klarowności, inwencji i prawdziwej artystycznej wirtuozerii. Dowodem zdolności tworzenia wybitnych rozwiązań dla różnych obiektów w otoczeniu miejskim jest szczególnie trafnie usytuowane i zaprojektowane centrum kulturalne Carré d'Art, sąsiadującego z piękną rzymską świątynią z 500 r. p.n.e., w sercu Nimes we Francji. Niezwykle rzadko można spotkać tak udane zestawienie architektury współczesnej i starej. Przekształcenie bardziej współczesnych ikon architektonicznych - berlińskiego Reistagu i nowy Wielki Dziedziniec Muzeum Brytyjskiego są przykładami błyskotliwej renowacji-przebudowy.
Wszechstronność Fostera najbardziej widać, kiedy przyjrzeć się różnorodności jego projektów - od prostej klamki do drzwi, stołów, krzeseł i innych mebli, poprzez autobus na energię słoneczną czy prywatny jacht motorowy.
Za nadzwyczajną wierność zasadom architektury jako formy sztuki, za wkład w tworzenie architektury o wysokim standardzie technicznym, za docenianie humanistycznych wartości przy projektowaniu dobrze rozwiązanych obiektów Sir Norman Foster otrzymuje architektoniczną nagrodę Pritzkera oraz gorące życzenia ciągłych sukcesów w nowym milenium.
Sir Norman Foster
Wszyscy jesteśmy ukształtowani przez nasze pochodzenie, historię, wpływy, edukację i doświadczenie. Mam bardzo szczególny dług wobec Ameryki i Europy, który zaciągnąłem prawdopodobnie już wtedy, gdy byłem kilkunastoletnim chłopcem, i w lokalnej bibliotece odkryłem bardzo różne światy Franka Lloyda Wrighta i Le Courbusiera. Byłem zafascynowany obydwoma. Dziesięć lat póĄniej, gdy studiowałem w Yale tamte światy znowu nabrały życia dzięki jednemu z wielkich nauczycieli, od których miałem możność się uczyć. To Vincent Scully otworzył moje oczy na wzajemne oddziaływanie Starego i Nowego Świata. On podkreślił znaczenie tych europejskich miast, których przestrzenie miejskie i nowoczesne rozwiązania studiowałem podczas moich podróży, gdy byłem studentem w Menchesterze.
Architekci uczą się od architektów, w przeszłości i teraz. Ale dwaj inni profesorowie uczący w Yale spolaryzowali dla mnie kultury Ameryki i Europy. Paul Rudolf tworzył atmosferę gorączkowej aktywności, zmuszającą do konkurowania i ożywioną odwiedzinami luminarzy architektury. Panowało tam podejście "umiesz - rób", a koncepcje odrzucone jednego dnia mogły odżyć następnego dnia o poranku. Jedynym kryterium była jakość prezentowanego projektu. Nie było miejsca dla usprawiedliwień. Nacisk na wymierne osiągnięcia w pracowni uosabiał amerykańskie postrzeganie, że wszystko jest możliwe, jeśli tylko ciężko się pracuje. Ameryka dała mi poczucie pewności, wolności i samodoskonalenia.
Mój pobyt w Yale w 1961 roku był bardziej pomyślny niż mogłem przewidzieć, ponieważ nastąpiła wówczas zmiana prowadzącego z Paula Rudolfa na Serga Chermayeffa. Był on Europejczykiem, tak jak Rudolf był Amerykaninem, nie tylko w sposobie ubierania się i zachowania, ale i ze względu na odmienność filozofii. U Chermayeffa debata i teoria dominowały nad obrazowością. Wątpliwości były podstawą, analiza dominowała nad akcją. Podobało mi się takie podejście. Chermayeff zprezentował mi swoje badania, które wraz z Christopherem Alexandrem prowadził nad społecznością i prywatnością.
Mogę powiedzieć, że pojechałem do Yale, aby w pewien sposób odkryć dziedzictwo europejskie. Jednak patrząc wstecz z perspektywy prawie czterdziestu lat widzę, że nasza praktyka była inspirowana działaniem i poszukiwaniem. Oznacza to stawianie z niezaspokojoną ciekawością właściwych pytań, wiarą w to, że budynki powstają dla ludzi, aby zaspokoić ich potrzeby zarówno duchowe, jak i materialne. Nigdy nie uważając niczego za pewne, zawsze próbowaliśmy dotrzeć głębiej, odnaleĄć wewnętrzne powiązania między wieloma dziedzinami ludzkiej działalności, które my jako architekci jesteśmy zobowiązani zbadać i na które powinniśmy odpowiedzieć. Podstawę naszej pracy stanowi połączenie analizy z działaniem.
Dziwi mnie, jak niewielką uwagę do procesu kształtowania budynku przywiązują szkoły architektoniczne oraz niektórzy architekci. Jestem też bardzo nieufny wobec rozdziału, jaki nastąpił miedzy projektantami i budowniczymi. W przeszłości między nimi istniał ścisły kontakt.
Dwa tematy są szczególnie ważne dla przyszłego rozwoju miast - rola przestrzeni publicznej i poszukiwanie bardziej ekologicznej architektury. W obliczu zbliżania się do przełomu tysiącleci nie mogę nie zastanawiać się, co może oznaczać architektura w najszerszym sensie. Wyzwania są przerażające. Liczba ludności świata prawdopodobnie wzrośnie dwukrotnie w ciągu 50 lat. Czy to nie jest wystarczającym wyzwaniem dla architektów? Możemy zrobić coś więcej niż wznieść miasta namiotów, które dominują na stronach naszych gazet.
Niektóre realizacje

1964
Creek Vean House, Feock, Kornwalia, Wielka Brytania
Domy Mews,Camden Town, Londyn, Wielka Brytania

1965
Reliance Control Limited, Swindon, Wielka Brytania
Domy mieszkalne Wates, Coulsdon, Wielka Brytania
Skybreak House,Radlett,Wielka Brytania

1967
Szkoła w Newport, Wielka Brytania

1970
Szkoła specjalna Hackney, Londyn, Wielka Brytania

1971
IBM Advance Head Office, Cosham, Wielka Brytania
Willis Faber and Dumas Head Office, Ipswitch, Wielka Brytania

1972
Orange Hand Boys Wear Shops, Londyn, Wielka Brytania
Modern Art Glass Limited,Thamesmead, Wielka Brytania

1973
Fabryka SAPA, Tibshelf, Wielka Brytania

1974
Sainsbury Centre for Visual Arts, Norwich, Wielka Brytania

1979
Siedziba główna Hongkong and Shanghai Banking Corp.,Hong Kong
Whitney Museum of American Art, Manhattan, Nowy Jork, USA

1980
Centrum dystrybucji Renault, Swindon, Wielka Brytania

1981
Foster Associates, Londyn, Wielka Brytania
Lotnisko Stansted, Londyn, Wielka Brytania

1984
Carré d'Art, Nîmes, Francja

1985
Sackler Galleries, Royal Academy of Arts, Londyn, Wielka Brytania

1988
Siedziba główna ITN, Londyn, Wielka Brytania

1989
Biblioteka Cranfield University, Cranfield, Wielka Brytania

1991
Siedziba główna Commerzbank, Franfurt nad Menem, Niemcy

1992
Rozbudowa Joslyn Art Museum, Omaha, Nebraska, USA
Międzynarodowy port lotniczy Chek Lap Kok, Hong Kong
Reichstag, Berlin, Niemcy

1993
Centrum kongresowe, Walencja, Hiszpania

1997
Muzeum Lotnictwa, Duxford, Wielka Brytania

2000
Solar City, Linz, Austria

Fotografie od góry:

1. Hongkong and Shanghai Banking Corporation
Hong Kong

2. The Great Court,
The British Museum
Londyn, Wielka Brytania

3. Faculty of Law,
Uniwersytet Cambridge
Cambridge, Wielka Brytania







Komentarze:
» Coś polskiego
» most Millau
Dodaj komentarz do artykułu »

 



Frei Otto - Nagroda Pritzkera 2015. Frei Otto, architekt i konstruktor zmarł 9 marca...
Nagroda Pritzkera 2014 - Shigeru Ban, architekt wrażliwy. Fot. Shigeru Ban, fot. Shigeru Ban Architects Jury...
Nagroda Pritzkera 2013 dla Toyo Ito. 71-letni Japończyk, odznaczony 17 marca 2013 najbardziej prestiżową...
Pritzker 2012 jedzie do Chin. Za architekturę bezkompromisową, odpowiedzialną i wyrastającą ze specyficznej...
Wrażliwy i asertywny - Pritzker 2011. Z jednej strony Souto de Moura odrzuca uległość...
SANAA - Pritzker 2010. Razem pracują od ponad 15 lat, konsekwentnie trzymając...
Jørn Utzon. Być jak Jørn Utzon Tegorocznym laureatem nagrody Pritzkera...
Glenn Murcutt. Mistrz zwyczajności Glenn Murcutt jest pierwszym australijskim architektem,...
J. Herzog, P. de Meuron. "Budynek to budynek. Nie może być czytany jak...
Rem Koolhaas. Rem Koolhaas urodził się w 1946 roku. Zgodnie...
Sir Norman Foster. Norman Foster urodził się na przedmieściach Manchesteru w...
Renzo Piano. Jury doceniło humanistyczny charakter jego twórczości, która mistrzostwo...
Sverre Fehn. Sverre Fehn uważany jest za jednego z najwybitniejszych,...
Rafael Moneo. Rafael Moneo urodził się w Tudeli w Hiszpanii...
Tadao Ando. Tadao Ando urodził się w 1941 roku w...
Christian de Portzamparc. Christian de Portzamparc urodził się w 1944 roku...
Fumihiko Maki. Fumihiko Maki urodził się 6 września 1928 roku...
Alvaro Siza. Alvaro Joaqueim de Meio Siza Vieria urodził się...
Robert Venturi. Robert Venturi Robert Venturi urodził się w 1925 roku....
Aldo Rossi. Aldo Rossi Aldo Rossi (1931-1997) urodził się w Mediolanie...
Frank Gehry. Frank Gehry Frank Owen Gehry urodził się w Toronto...
Oscar Niemeyer. Oscar Niemeyer Oscar Niemeyer urodził się w 1907 roku...
Gordon Bunshaft. Gordon Bunshaft (1909-1990) jest identyfikowany z erą drapaczy...
Kenzo Tange. Kenzo Tange Kenzo Tange urodził się w 1913 roku...
Gottfried Boehm. Gottfried Böhm Gottfried Böhm urodził się w Offenbach...
Hans Hollein. Hans Hollein Hans Hollein urodził się w Wiedniu w...
Richard Meier. Richard Meier Richard Meier urodził się w 1934 roku....
Ieoh Ming Pei. Ieoh Ming Pei Ieoh Ming Pei urodził się w...
Kevin Roche. Kevin Roche Kevin Roche urodził się Dublinie w 1922...
James Stirling. James Stirling (1926-1994) urodził się w Glasgow. Dyplom...





R E K L A M A





Region:
  Status zawodowy:
  Adres e-mail:
 

R E K L A M A


Przestrzeń złapana w sieci | Wizytówki firm | Redakcja | Reklama | Film | Konkursy SZA | Webinaria architektoniczne | Polityka cookies | Polityka prwatności | Kontakt