www.sztuka-architektury.pl       ustaw jako startową       dodaj do ulubionych      

 

szukaj w serwisie:


Prezentacja laureata nagrody Pritzkera w 1994 roku

 
Christian de Portzamparc
Christian de Portzamparc urodził się w 1944 roku w Casablance, gdzie jego ojciec służył jako oficer Armii Francuskiej.
Portzamparc wspomina, że już w wieku 13 lat zajmował się sztuką, a jego zainteresowanie architekturą wzięło się ze studiowania rysunków Le Corbusiera. Jednak podczas studiów architektonicznych pojawiły się wątpliwości związane z wykonywaniem tego zawodu. Architektura wydała mu się zbyt biurokratyczna i pozbawiona wolności w porównaniu ze sztuką wyzwoloną. Modernistyczne idee, które wcześniej wielbił, wydały mu się nieudolne i mało dostosowane do wyrażenia bogactwa prawdziwego życia. Zaczął także krytykować swoich dawniejszych mentorów na czele z Le Corbusierem.
W tym okresie spędził dziewięć miesięcy w Nowym Jorku. Po ukończeniu studiów w 1969 roku, nie od razu zaczął pracować w zawodzie. Związał się z grupą socjologów badających oddziaływanie środowiska urbanistycznego na mieszkańców wielkich aglomeracji. Dzięki temu zdał sobie sprawę, że architekt może nie tylko kreować utopię, ale również dopomagać w humanizowaniu otoczenia.
Opisując swoją filozofię projektowania, Portzamparc krytykuje nowoczesne koncepcje urbanistyczne oraz idee z lat 60 aby odnawiać miasta i nadawać im nowoczesny charakter. Postanowił przyjąć ich całe bogactwo, jako złożonego, wielowarstwowego fenomenu, zawierającego przeszłość, teraĄniejszość i nadchodzącą przyszłość. Pierwszą pracownię otworzył w 1970 roku. Choć większość zrealizowanych projektów Portzamparca znajduje się w rodzinnej Francji, jest doceniany przez środowiska architektoniczne na całym świecie. Udało mu się połączyć nową monumentalność w architekturze z przestrzenią, formą i próżnią między nimi.
Jury

Architektura Christiana de Portzamparc jest architekturą naszych czasów, nie ograniczoną ani klasycyzmem, ani modernizmem. Poszukuje on inspiracji w oderwaniu od stylu. Nowa architektura polega na tym, aby postrzegać budynki równocześnie z ich funkcją.
Architekt, który aspiruje do wielkości musi w pewnym sensie przetworzyć architekturę, zaproponować nowe rozwiązania, stworzyć szczególny rodzaj projektowania, wynaleĄć nowe język estetyczny. Dzieła Portzamparca posiadają wszystkie te cechy. Jego wizja jest niezwykle klarowna i konsekwentna, gdy tworzy bardzo oryginalne przestrzenie służące różnorodnym funkcjom - czy to w skali miejskiej, jak w Cité de la Musique, czy też w bardziej indywidualnej skali projektu mieszkalnego lub wspaniałej Café Beaubourg. Dzięki swojej wizji jest utalentowanym kompozytorem operującym przestrzenią, konstrukcją, fakturą, formą, światłem i kolorem.
Portzamparc jest pierwszym francuskim architektem, który otrzymuje Nagrodę Pritzkera. To odpowiedni wyraz uznania dla jednostki i dla bogatej tradycji architektury francuskiej, którą laureat reprezentuje. Żaden inny kraj, być może poza Włochami, nie miał tak wielkiego wkładu dla architektury. W uznaniu talentu, bogatej poetyki i formy - twórcy wymownych przestrzeni, świadomego przeszłości, lecz pozostającego w zgodzie ze sobą i swoim czasem, przyznajemy Christianowi de Portzamparc nagrodę z nadzieją, że świat będzie w dalszym ciągu korzystał z jego twórczości.
Christian de Portzamparc

Dołączenie mnie do grona laureatów tej nagrody, gdy jeszcze wczoraj czułem, że każdy nowy projekt jest dla mnie próbą, przyniosło mi dziwną mieszaninę zachwytu i spokoju, choć jednocześnie postawiło przed wielką odpowiedzialnością. Nie mogę sobie więcej pozwolić na błędy. Mam wobec was obowiązek osiągania doskonałości, a ponieważ nigdy nie wiemy, czym ona właściwie jest, nigdy nie będę mógł się zatrzymać. Architektura jest sztuką, ale sztuką publiczną. Jednak publiczność nie wybiera architektury, jest ona nam narzucona w codziennym życiu, w domach czy miejscach pracy. Dlatego architekt - artysta jest odpowiedzialny za swoją pracę. A ponieważ architektura jest sztuką publiczną, architekci - w odróżnieniu od innych artystów - nie mogą cieszyć się całkowitą swobodą twórczą. Oczekuje się od nich uzasadnienia swojej pracy przez znalezienie właściwych odpowiedzi na potrzeby szczególnego okresu.
Często odczuwałem, że podążam bardzo osobistą ścieżką i być może częściej niż inni miewałem wątpliwości. Zaznałem tylko kilku chwil prawdy, kiedy czułem, że w pełni panuję nad realizacją nowego zadania. To szczególne doświadczenie, znaleĄć się znów w Stanach Zjednoczonych. Szczególne, bo marzenie o Ameryce naznaczyło nasze dzieciństwo i w pewnym stopniu pomogło nam stać się tym, kim jesteśmy. Mity powinny trwać, a mit Nowego Świata w szczególny sposób naznaczył historię naszej planety. Dopiero długi pobyt w USA i radość z odkrycia wielkich miast Ameryki, w końcu sprawiły, że zrozumiałem Europę ze skarbami jej miast rozciągniętych pomiędzy przeszłością i przyszłością. Był rok 1966, byłem wtedy studentem, który zaczynał wątpić w słuszność teorii modernizmu, a Louis Kahn i Robert Venturi przesyłali nam promienie światła z USA.
To właśnie wtedy, mieszkając między Nowym Jorkiem i Paryżem, kiedy na chwilę zapomniałem, że chciałem być architektem, modernistyczna teoria urbanistyki docierająca do wszystkich miast europejskich nagle wydała mi się prostacka, a nawet niebezpieczna. Zdecydowanie jednym z ważniejszych wydarzeń XX wieku było nagłe pojawienie się modernizmu w historii architektury i urbanistyki w latach 20 oraz jego rozpowszechnienie po wojnie. Przez całe stulecia miasta rozwijały się powoli, i nagle wszystko zostało wywrócone do góry nogami, wszystkie zwyczaje przeszłości zostały odrzucone. Nie ma odpowiednika dla tak radykalnego wymazania historii z wyjątkiem, być może, rewolucji paĄdziernikowej.
Moje pokolenie rozpoczynając pracę odziedziczyło tę wielką, problematyczną spuściznę Ruchu Nowoczesnego. Z jednej strony była to humanistyczna etyka budowania, niezwykła, nowa wrażliwość architektoniczna. Ale z drugiej - nieumiejętność zrozumienia fenomenu miasta, jego historii i przyszłości. Przynajmniej tak to widzieliśmy w Europie. Uniwersalna siatka uliczna miast amerykańskich była zdolna przyjąć łatwo każdą zmianę form architektury. Inaczej sytuacja wygląda w Europie. Nasze miasta uformowała historia. Każdy fragment przestrzeni ma niepowtarzalną formę. Nadejście modernizmu było prawdziwym szokiem.
Architekturę odkrywałem z prawdziwym entuzjazmem dzięki rysunkom Le Corbusiera. Dziesięć lat póĄniej nasze miasta były otoczone nowymi zespołami urbanistycznymi. Będąc świadkiem pierwszego kroku człowieka na Księżycu poczułem, że marzymy, aby żyć gdzieś indziej i pomyślałem, że ludzkość już nie potrafi budować miasta lub choćby jego fragmentu, co było kiedyś tak naturalne.
W ten sposób zrozumiałem dlaczego chcę budować. Zapominając o licznych teoriach, zacząłem eksperymentować, w jaki sposób nowoczesna architektura może stworzyć nową wizję miasta odpowiadającą naszym czasom. Odtąd traktowałem budynki raczej jak przestrzenie wewnętrzne i zewnętrzne, niż obiekty, choćby nawet piękne. To tak, jakbym pracował nad wnętrzami, wnętrzami wewnętrznymi i wnętrzami zewnętrznymi. Widzę miasto, zewnętrze, jako rozległe zbiorowe wnętrze, któremu trzeba nadać rytm, przekształcić je i mieszkać w nim.
Najważniejsze realizacje

1969 Dom Boutray, Noirmoutier, Francja

1970 La Liaison Organique, Marne La Vallée, Francja

1971 Wieża ciśnień, Marne La Vallée, Francja

1975 La Rue des Hautes Formes, Paryż, Francja

1981 Konserwatorium Eric Satie, Paryż, Francja

1983 Szkoła Tańca Opery Paryskiej, Nanterre, Francja

1984 Cité de la musique. Parc de la Villette, Paryż, Francja

1985 Café Beaubourg, Paryż, Francja

1986 Apartamentowiec, Quartier du Parc, Nanterre, Francja

1988 Musée Bourdelle, Paryż, Francja

1989 Centrum konferencyjne, Quai Branly, Paryż, Francja

1991 Hotel w Villefranche-sur-mer, Francja

1992 Wieżowiec Credit Lyonnais, Lille, Francja

1997 Ambasada francuska, Berlin, Niemcy



Fotografie od góry:

1. Cite de la Musique,
Parc de la Vilette
Paryż, Francja


2. Dance School of the Paris Opera
Paryż, Francja

3. Apartment Building
Fukuoka, Japonia







Komentarze:
Dodaj komentarz do artykułu »

 



Frei Otto - Nagroda Pritzkera 2015. Frei Otto, architekt i konstruktor zmarł 9 marca...
Nagroda Pritzkera 2014 - Shigeru Ban, architekt wrażliwy. Fot. Shigeru Ban, fot. Shigeru Ban Architects Jury...
Nagroda Pritzkera 2013 dla Toyo Ito. 71-letni Japończyk, odznaczony 17 marca 2013 najbardziej prestiżową...
Pritzker 2012 jedzie do Chin. Za architekturę bezkompromisową, odpowiedzialną i wyrastającą ze specyficznej...
Wrażliwy i asertywny - Pritzker 2011. Z jednej strony Souto de Moura odrzuca uległość...
SANAA - Pritzker 2010. Razem pracują od ponad 15 lat, konsekwentnie trzymając...
Jørn Utzon. Być jak Jørn Utzon Tegorocznym laureatem nagrody Pritzkera...
Glenn Murcutt. Mistrz zwyczajności Glenn Murcutt jest pierwszym australijskim architektem,...
J. Herzog, P. de Meuron. "Budynek to budynek. Nie może być czytany jak...
Rem Koolhaas. Rem Koolhaas urodził się w 1946 roku. Zgodnie...
Sir Norman Foster. Norman Foster urodził się na przedmieściach Manchesteru w...
Renzo Piano. Jury doceniło humanistyczny charakter jego twórczości, która mistrzostwo...
Sverre Fehn. Sverre Fehn uważany jest za jednego z najwybitniejszych,...
Rafael Moneo. Rafael Moneo urodził się w Tudeli w Hiszpanii...
Tadao Ando. Tadao Ando urodził się w 1941 roku w...
Christian de Portzamparc. Christian de Portzamparc urodził się w 1944 roku...
Fumihiko Maki. Fumihiko Maki urodził się 6 września 1928 roku...
Alvaro Siza. Alvaro Joaqueim de Meio Siza Vieria urodził się...
Robert Venturi. Robert Venturi Robert Venturi urodził się w 1925 roku....
Aldo Rossi. Aldo Rossi Aldo Rossi (1931-1997) urodził się w Mediolanie...
Frank Gehry. Frank Gehry Frank Owen Gehry urodził się w Toronto...
Oscar Niemeyer. Oscar Niemeyer Oscar Niemeyer urodził się w 1907 roku...
Gordon Bunshaft. Gordon Bunshaft (1909-1990) jest identyfikowany z erą drapaczy...
Kenzo Tange. Kenzo Tange Kenzo Tange urodził się w 1913 roku...
Gottfried Boehm. Gottfried Böhm Gottfried Böhm urodził się w Offenbach...
Hans Hollein. Hans Hollein Hans Hollein urodził się w Wiedniu w...
Richard Meier. Richard Meier Richard Meier urodził się w 1934 roku....
Ieoh Ming Pei. Ieoh Ming Pei Ieoh Ming Pei urodził się w...
Kevin Roche. Kevin Roche Kevin Roche urodził się Dublinie w 1922...
James Stirling. James Stirling (1926-1994) urodził się w Glasgow. Dyplom...





R E K L A M A





Region:
  Status zawodowy:
  Adres e-mail:
 

R E K L A M A


Przestrzeń złapana w sieci | Wizytówki firm | Redakcja | Reklama | Film | Konkursy SZA | Webinaria architektoniczne | Polityka cookies | Polityka prwatności | Kontakt